Tag

Ψυχή

Pull Your Trigger

Χάθηκα ( ; )

                                                                                      Από την Ειρήνη Φραγκάκη  Με ρώτησαν, πού…

Continue reading
Pull Your Trigger

Το σημάδι της ψυχής

Από την Val d’ Irène Dénivelé Αφέθηκα στη λήθη ακόμα μια φορά. Κι έγινε το δάκρυ βροχή, όπως γίνεται πάντα με τις αναμνήσεις. Καταιγίδα έγινε φίλε μου. Ανεμοστρόβιλος και με σήκωσε στη δίνη του. Αλίμονο… όλα έσπασαν, χάθηκαν. Διαλύθηκαν. Μισή ζωή. Μισή ψυχή. Μισή καρδιά. Αυτή είναι η αλήθεια που μαχαιρώνει…

Continue reading
Pull Your Trigger

Όνειρο είναι….

Από την Ειρήνη Φραγκάκη -Τι είναι όνειρο; -Τι είναι όνειρο; Ρώτησα ξαφνιασμένη με την ερώτηση που μου απευθύνθηκε… -Ναι, σε ρώτησα τι είναι όνειρο. -Μα πως γίνεται να με ρωτάς κάτι τέτοιο; Δεν έχεις ονειρευτεί ποτέ; Δεν έχεις ριγήσει στη σκέψη τού να παλέψεις να κάνεις αυτό που κάποια στιγμή…

Continue reading
Martha's Alley

Ενοχή… μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου

από την Μάρθα Πατλακουτζα Ενοχή. Μια λέξη ταμπού, που σίγουρα όλοι έχουμε νιώσει, αλλά ταυτόχρονα έχουμε φροντίσει να αρνηθούμε την ύπαρξή της. Στη ζωή μας οφείλουμε να παραδεχτούμε που υπήρξαν στιγμές ενοχής. Στιγμές που προσπαθήσαμε να την καλύψουμε, μα κυρίως να τη δικαιολογήσουμε. Οι ψυχολόγοι έχουν πολλά να πουν για…

Continue reading
Pull Your Trigger

Θέλω

Από τη Νατάσα Γκουτζικίδου  Ετοιμάζεσαι για δουλειά. Ανοίγεις την ντουλάπα  και ψάχνεις τι θα φορέσεις. Παίρνεις τελικά ένα τζιν παντελόνι και μια μπλούζα, ντύνεσαι και στέκεσαι μπροστά στον καθρέφτη. Έλα όμως που δεν σου αρέσει αυτό που βλέπεις. Κι ενώ ψάχνεις να βρεις  αν είναι το χρώμα που δεν κολλάει…

Continue reading
Shooting Misery

Η δύναμη της συγχώρεσης

από την Μαρία Πέττα. Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που γεννήθηκε ο καθένας από εμάς. Το ταξίδι μας ξεκίνησε ασυνείδητα τη στιγμή που ακόμα ήμασταν έμβρυα. Γεννηθήκαμε έχοντας όλοι ανεξαιρέτως τις ίδιες ανάγκες. Αντιλαμβανόμασταν πως ο μόνος τρόπος να έχουμε αυτό που θέλαμε ήταν να το φωνάξουμε. Ο χαρακτήρας…

Continue reading
Pull Your Trigger

Ζωές … κονσέρβα

Από την Ειρήνη Φραγκάκη    Τυποποιημένα κονσερβοκούτια γεμάτα συντηρητικά και ημερομηνία λήξης. Ανάσες που κλείνονται και συσκευάζονται ερμητικά, μην και τις μουχλιάσει η υγρασία της νοτισμένης απ’ τα δάκρυα, ψυχής. Μην αλλοιωθούν τα συστατικά και δεν είναι προς … κατανάλωση … η ζωή τους. Πόσο την φοβούνται οι συσκευασμένοι άνθρωποι…

Continue reading