Category

Sibyl Vane’s Diaries

SibylΕίμαι η Sibyl Vane ή κατά κόσμον, Αμαρυσία Σιγάλα. Βάζω τη μάσκα μου τα βράδια, και γράφω τις ιστορίες μου, αλλά και τις δικές σου. Πολλοί μύθοι αλλά κι αλήθειες για το πως έφτασα ως εδώ που με διαβάζεις. Θα στα εξομολογηθώ όλα, εν καιρώ. Αγαπώ τα πάθη, τα λάθη, και μισώ το κύρηγμα και τις ουδέτερες στάσεις. Γράφω με ό,τι γράφει σε ό,τι γράφεται.

Το ημερολόγιό μου στο Φως, και για τα μάτια σου μόνο…

Stay tuned in “Sibyl Vane’s Diaries”…

Sibyl Vane's Diaries

Φωτισμένοι και Νυχτωμένοι…

Αγαπητά μου παιδιά. Σήμερα αρχή της εβδομάδας και λόγω της πανσελήνου του Αυγούστου που πάντα με πιάνουν τα διαόλια μου, θα μιλήσουμε για νουθεσίες και υποδείξεις ηθικού και χρηστοήθους βίου. Λοιπόν. Λατρεμένοι μου κουνοδαχτυλάκιδες, την επόμενη φορά που οποιοσδήποτε ή οποιαδήποτε τολμήσει και μου κουνήσει τον δείκτη νοερά ή και…

Continue reading
Sibyl Vane's Diaries

Θάλασσες κι άνθρωποι.

Καλοκαίρι, κι ο ήλιος ψηλά και καυτός. Τι καλύτερο από μια δροσερή βουτιά σε μια θάλασσα άγνωστη, σε μια εκδρομή, έτσι απλά με το αυτοκίνητο, χωρίς συγκεκριμένο μέρος στο gps του μυαλού ή και του κινητού μέσα στον Αύγουστο… …μια βουτιά, σε νερά που δεν τα έχεις ξαναδεί, που δεν…

Continue reading
Sibyl Vane's Diaries

30-11-2016, τα δεύτερα γενέθλιά μου.

Δεν θα ξεκινήσω με καμμία δακρύβρεχτη ιστορία για να σας πω πως πήρα τα κιλά μου. Δεν έχω κανένα σκοπό να σας συγκινήσω. Να σας εξηγήσω και να σας πω θέλω. Λοιπόν! Μαζευτειτε, ανοίχτε τα μυαλά, και τις καρδιές σας, και διαβάστε. Είχα δοκιμάσει πολλούς τρόπους, απίστευτες δίαιτες, εξαντλητική πείνα,…

Continue reading
Sibyl Vane's Diaries

Ελισάβετ, από την πρώτη Δημοτικού μέχρι και σήμερα.

Η οικογένειά μου, ποτέ δεν ήταν η χάπυ μπρέκφαστ φάμιλυ. Ποτέ δεν τρώγαμε όλοι μαζί πρωινό κεφάτοι και με χαμόγελο, και να λέμε ότι μας έλειπε μόνο ο σκύλος. Θυμάμαι τους δυο γονείς μου από πάνω μου κάθε πρωί, ο ένας να μου χαιδεύει τα μαλλιά που εκείνη προσπαθούσε να…

Continue reading
Sibyl Vane's Diaries

Μου λένε να σε λυπηθώ. Αλλά όχι.

Μου λένε, να σε λυπηθώ. Δεν πρόκειται. Μου είπαν να μην κλωτσάω ένα πτώμα. Δεν θα τους ακούσω. Τα νεκροζώντανα τα παλουκώνεις, για να σαι σίγουρος, πως δεν θα ξανασηκωθουν ΠΟΤΕ από τον λάκκο τους! Λυπόμαστε εκείνους που από τυχαία συμβάντα ταλαιπωρούνται, και βασανίζονται. Εσύ βασανίζεσαι από τις επιλογές σου….

Continue reading
Sibyl Vane's Diaries

Τρία μέταλλα, μου χάρισαν τον κόσμο.

Στον κόσμο που ζω, κινούμαι κι εργάζομαι, λένε πως πρέπει να κρατάμε τα μέταλλα μακριά μας. Που να φανταστώ πως θα ερχόταν η στιγμή που δεν θα μπορούσα να αποχωριστώ απο πάνω μου, τρία κοινά σμιλεμένα κομμάτια μετάλλου δεμένα με ένα κρίκο. Τρία μέταλλα που το καθένα εφαρμόζει σε μια…

Continue reading
Sibyl Vane's Diaries

Κόρες και Παίδες, εν τάξει!

“Με φοβάται γι αυτό δε με πλησιάζει.“ Όχι κοπελιά, δεν του δωσες τα σωστά σημάδια! Οι άντρες είναι απλά όντα. Γουστάρεις, ωραία! Χαμογέλα του! Πλησίασε τον, γυναικεία κι όχι σαν νταλικιέρης που ψάχνει να ξεχαρμάνιασει μετά από καμμια βδομάδα στο δρόμο, ούτε σαν κατσιασμένη απαιτητική γάτα που την παρατάνε τα…

Continue reading
Sibyl Vane's Diaries

“Αν τον ήθελα, θα τον είχα” – ε, όχι κοριτσάκι…

«Αν τον ήθελα, θα τον είχα, τον ήξερα πρίν από σένα κι ας ξανασυστηθήκαμε όταν βρεθήκαμε» Αχ, κρίμα, όχι καλή μου, δεν θα τον είχες, γιατί για να έχεις κάποιον, πάει να πει πως κι αυτός ο κάποιος, σε θέλει στη ζωή του, έστω σαν έπιπλο στο σπίτι. «Δεν θέλω…

Continue reading
Sibyl Vane's Diaries

Για την Φωτεινή.Μου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ενα καινούριο μέρος για μενα, η Φιλοσοφική Αθηνών. Ένα κτήριο γεμάτο φοιτητές με όνειρα, ιδέες, μυαλά με μπουκωμενες απορίες, αλλά και κολλημένες απόψεις. Ένα μέρος γεμάτο αφίσες, αλλά και γέλια, χαχανητα. Ένα μέρος γεμάτο παιδιά του δημοτικού σε σώματα ενηλίκων. Βιβλιοθήκες με στοιβαγμένα βιβλία…

Continue reading
Sibyl Vane's Diaries

Είσαι το τσιγάρο που κρατώ

από την Αμαρυσία Σιγάλα. Συναντηθήκαμε και σου έδωσα όλα όσα είχες αφήσει σπίτι μου. Ό,τι σε θύμιζε στο χώρο. Έψαξα καλά, μήπως ξέχασες κάτι. Επιθεώρησα τον χώρο ακριβώς όπως όταν εσυ πρωτομπήκες σε αυτόν. Τον έκανες δικό σου με τις ματιές που έριχνες σε κάθε γωνία, έπιπλο, σε κάθε ύφασμα….

Continue reading