Category

Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

13589012_10209462495579998_994401706_oΤο όνομά μου είναι Ερμής και όχι δεν συνδέομαι με τον αγγελιαφόρο Θεό του Ολύμπου, όπως βιαστήκατε ίσως να σκεφτείτε. Οι γονείς μου εμπνεύστηκαν από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, όνομα που είχαν δώσει οι Έλληνες στον Αιγύπτιο Θεό Θωτ, που ήταν εμπνευστής των τεχνών και των επιστημών, αλλά και συγγραφέας.

Μέχρι πρότινος ζούσα κι εγώ ανάμεσα σε ένα ανώνυμο πλήθος. Από μια παραξενιά της τύχης ή ίσως μια μοιραία επιλογή ή τέλος εξαιτίας μιας κακής σύμπτωσης, βρέθηκα ξαφνικά στον αμφισβητούμενο μυθικό κόσμο. Οι λεπτομέρειες των γεγονότων είναι μια άλλη ιστορία, που θα μου επιτρέψετε να διηγηθώ αργότερα και θα διαπιστώστε εάν είμαι σχιζοφρενής, όπως πιθανόν σκέφτεστε τώρα.

Να ‘μαι λοιπόν επιστάτης στην Αιολία και συγκεκριμένα στο παλάτι του Ζέφυρου, του δυτικού ανέμου και μεσολαβητή ανάμεσα στον Άδη και τους ανθρώπους.

Ο Ζέφυρος εκτός από τα προτερήματά του, έχει και πολλές ιδιοτροπίες και μια από αυτές είναι το φαγητό του. Θέλει η μαγείρισσα του, η Αμβροσία, να του ετοιμάζει κάτι συμβατό με όσα βλέπει και ακούει στα ταξίδια του. Της εξιστορεί επομένως τις εμπειρίες του κι εκείνη εμπνέεται και επιλέγει την καταλληλότερη από τις συνταγές της.

Αυτές λοιπόν τις μικρές ιστορίες αποφάσισα να καταγράψω και να τις μεταφέρω αυτούσιες σε εσάς, σε μια προσπάθεια να κρατήσω ανοιχτό ένα δίαυλο επικοινωνίας με τον αληθινό κόσμο.

Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Πίστευε και μη ερεύνα

Γράφει ο Ερμής: Πόσο ψεύτικος και διαλυτικός είναι τελικά ο κόσμος, μικρέ μου Ερμή; Σου μιλούν για αξίες, ενώ δεν ξέρουν ή παραφράζουν την έννοια τους. Σε καλούν να υπηρετήσεις την ειρήνη, ενώ ταυτόχρονα σε οδηγούν στον πόλεμο. Υποκρίνονται ότι προασπίζουν τη δικαιοσύνη, ενώ όλες οι πράξεις τους προστατεύουν την…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Ο χρόνος της ψυχής

Γράφει ο Ερμής: Είκοσι οκτώ και σήμερα για να φύγει και αυτό το έτος. Πρέπει άραγε να υπολογίζω σαν φαντάρος ή φυλακισμένος τις ημέρες που περνούν; Μου είναι όμως αδιάφορος ο ημερολογιακός χρόνος. Η ψυχή μου δεν μετρά το ταξίδι της παρά με το δάκρυ που απαλύνει τον πόνο της…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η ιστορία του ρόδου

Γράφει ο Ερμής: Ενώ φυτεύω στον κήπο μια τριανταφυλλιά, θυμάμαι ξαφνικά την ιστορία του ρόδου, που μας διηγήθηκε προχθές ο Ζέφυρος. «Κάποτε ένα αγόρι αγάπησε μια κοπέλα και της έδωσε ένα ρόδο, που εκείνη φύλαξε σ’ ένα βιβλίο. Τα χρόνια πέρασαν και ο έρωτας των δυο νέων μετουσιώθηκε σε μια…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

«Αθωότητα»

Γράφει ο Ερμής: «Ω! Καλέ μου Ερμή! Πόσο με θλίβουν αλήθεια όλοι αυτοί που ισχυρίζονται διαρκώς ότι δεν φταίνε και ότι ο ένοχος είναι κάποιος άλλος. Αποποιούνται τις ευθύνες τους και εφησυχάζουν τη συνείδησή τους με το προκάλυμμα της αθωότητας. Κρύβονται πίσω από το κατηγορητήριό τους έναντι τρίτων και απαγορεύουν…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Αναζήτηση του ιδανικού

Γράφει ο Ερμής: Πόσο δύσκολο είναι τελικά να αρνηθείς τη μετριότητα; Να σταματήσεις να θαυμάζεις εκείνους που έχουν να δώσουν μόνο το απόλυτο τίποτα; Γιατί κοιτάζεις το χώμα και όχι τον ουρανό; Γιατί φοράς τα παραμορφωτικά γυαλιά σου και αρνείσαι την αληθινή εικόνα που βλέπουν τα μάτια σου; Αρνούμαι πεισματικά…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Το σφάλμα

Γράφει ο Ερμής: Πόσο εύκολο τελικά είναι να σε καθορίσει ένα λάθος; Να διαγράψει κάθε θετική προηγούμενη εικόνα, να περιορίσει τις επιλογές σου ή ακόμη και να τις μηδενίσει; Ένα τυχαίο, ανόητο, ακούσιο σφάλμα που μεταμορφώνεται αστραπιαία σ’ ένα τεράστιο μπαλόνι που σε κλείνει μέσα του και πετά ψηλά απομακρύνοντας…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Σκοτεινά μονοπάτια

Γράφει ο Ερμής: «Μικρέ μου Ερμή», είπε ξαφνικά ο Ζέφυρος, «ξέρεις ότι απορώ συχνά με τους ανθρώπους; Μιλούν για τον σκοταδισμό του Μεσαίωνα, τα λάθη του παρελθόντος, την εποχή της αμάθειας που πρέπει να ξεχαστεί και να μείνει ως αναφορά της ιστορίας. Όμως, πόσο απέχουν τελικά τα λόγια από τις…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Φιδίσια έλξη

Γράφει ο Ερμής: Είναι πρωί και ενώ ποτίζουμε με τον Ζέφυρο τις τριανταφυλλιές, ένα φίδι ξεπροβάλλει μέσα από τους θάμνους στην άκρη του κήπου. Τρομαγμένος, αναζητώ το φτυάρι μου για να το σκοτώσω, αλλά ο Ζέφυρος με σταματά με ένα βλέμμα. Πλησιάζει αθόρυβα, σκύβει, απλώνει το χέρι του και το…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Μοιραία δραπέτευση

Γράφει ο Ερμής: Κάθομαι στον κήπο και πίνω τον πρωινό καφέ μου, όταν θυμάμαι ξαφνικά την ιστορία που μας αφηγήθηκε χθες ο Ζέφυρος, για έναν αθώο δραπέτη. «Οι ακτίνες του ήλιου εισέβαλαν λαθραία από τον μικρό φεγγίτη, χρυσίζοντας τα ξεβαμμένα κάγκελα της πόρτας του κελιού του. Σηκώθηκε όρθιος, πλησίασε στον…

Continue reading
Οι νοστιμιές του Ζέφυρου

Η δύναμη της σιωπής

Γράφει ο Ερμής: Κλείνω τα μάτια και απολαμβάνω τους ήχους της σιωπής. Απομονώνομαι από την ανάμνηση της βαρβαρότητας των άναρθρων κραυγών και των ανθρώπινων φωνών που δεν αποσκοπούν παρά στον τραυματισμό της θέλησης. Ζω σ’ ένα προστατευτικό κουκούλι που τροφοδοτεί τους οραματισμούς μου, δίχως να περιγελά τις ανύπαρκτες υλιστικές φιλοδοξίες…

Continue reading