Category

Martha’s Alley

%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%b8%ce%b1-1

Η Μάρθα Πατλάκουτζα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη από γονείς που κατάγονται από την Ανατολική Θράκη.

Σπούδασε Παιδαγωγικά στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, απ’ όπου αποφοίτησε το 1990.

Από το 1996 διδάσκει σε δημοτικά σχολεία της χώρας και τα τελευταία χρόνια σε δημοτικά της Θεσσαλονίκης.

Είναι παντρεμένη, μητέρα δυο κοριτσιών.

Παράλληλα το 2012 ξεκίνησε να ασχολείται με τη συγγραφή μυθιστορημάτων. Αντλεί τα θέματα των βιβλίων της από τις ζωές των ανθρώπων και ασχολείται κυρίως με τη μυθιστορηματική βιογραφία.

Εργογραφία:

Ζαχάρα, η θύελλα της καρδιάς, Εκδόσεις Ελληνική                 Πρωτοβουλία, 2013

Μερτζανή, το δάκρυ της Θράκης, Εκδόσεις Έξη, 2014

Άγιος Παΐσιος, ο Αγιορείτης, Εκδόσεις Έξη, 2015

Martha's Alley

ΦΥΓΕ

  από την Μαρθά Πατλακουτζά.  Λατρεμένη μου, η αγάπη είναι ευλογία, είναι μοίρασμα είναι ζωή. Γίνεται η προτεραιότητα της ύπαρξής σου, η ανάσα σου, η αιτία για όσα θέλεις να θυσιάσεις. Η βία δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω. Θα μπορούσα να σου πω διάφορα για να σου γλυκάνω το χάπι,…

Continue reading
Martha's Alley

Της Κυριακής

από την Μάρθα Πατλακουτζά. Ξημέρωσε και πάλι εκείνη η μέρα που ποτέ δεν θέλω να σηκωθώ από το κρεβάτι. Με μισόκλειστα βλέφαρα ο νους παλεύει να σβήσει κάθε έγνοια. Ονειρεύεται το άρωμα του καφέ, την πρώτη γλυκόπικρη γουλιά, το σεργιάνι στις Κυριακές του χθες. Κυριακή, γιορτή και σχόλη να ‘ταν…

Continue reading
Martha's Alley

Ο μύθος ενός εγωιστή

από την Μάρθα Πατλάκουτζα «Έχω τον εαυτό μου, είμαι δυνατός» βρυχήθηκε το λιοντάρι. Για μια ακόμα φορά καμάρωσε τη ρώμη του, την περήφανη χαίτη του και απόλαυσε τη μεγάλη ιδέα που είχε για τον εαυτό του. Η μικρή ποντικίνα ξεμύτισε από τη φωλιά της. Η φασαρία είχε ενοχλήσει τη γαλήνη…

Continue reading
Martha's Alley

Η σιωπή του έγινε και δική μου

από την Μάρθα Πατλάκουτζα Δύναμη, μια λέξη μαγική. Μια λέξη που στο πεδίο των φυσικών επιστημών ανοίγει τεράστιους ορίζοντες έρευνας και σκέψης. Τι είναι όμως αυτό που δίνει δύναμη στον άνθρωπο; Τι είναι αυτό που του την αφαιρεί; Η απάντηση μπορεί να γίνει απλή ή πολύπλοκη ανάλογα με την οπτική…

Continue reading
Martha's Alley

Είναι και κάτι αλήθειες…

από την Μάρθα Πατλακουτζα   Είχε περάσει καιρός. Προσπαθεί να θυμηθεί πόσος… Γρήγορα εγκατέλειψε την προσπάθεια. Επέστρεψε με ήσυχη τη συνείδηση στο βόλεμα, στη συνήθεια μιας πίστης πως τίποτε δεν αλλάζει ποτέ. (ευσεβής πόθος, ασεβής φιλοδοξία) Αν βέβαια διέθετε τα κότσια να κοιτάξει τα μούτρα του στον καθρέφτη, τότε σίγουρα…

Continue reading
Martha's Alley

Να φεύγεις

από την Μάρθα Πατλάκουτζα Ο κέρσορας αναβοσβήνει υπομονετικά, μα η ψυχή είναι απρόθυμη να βουτήξει στα σταχτόνερα του χτες. Μοιάζουν να έχουν περάσει αιώνες από τότε. Λίγο η μουσική από ένα παλιό soundtrack, λίγο τα λόγια του Μενέλαου Λουντέμη : «Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που…

Continue reading
Martha's Alley

Η αγάπη δεν είναι εύκολη

από την Μάρθα Πατλάκουτζα «Η αγάπη δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τ’ ακούς;» τον ρώτησε. Εκείνος ανεβοκατέβασε τους ώμους αδιάφορα. Απέφυγε να την κοιτάξει. Είχε συνηθίσει να σωπαίνει όταν δεν τον έπαιρνε… Και γιατί να τον πάρει; Εκείνος, ήταν εκείνος και σε όποιον του γουστάρει. Να μιλάς στον τοίχο…ναι, αυτό νιώθω….

Continue reading
Martha's Alley

Πνεύμα και ύλη

από την Μάρθα Πατλάκουτζα Πνεύμα και ύλη, σημειώσατε ισοπαλία. Αυτό θα ήταν το καλό σενάριο. Στην πραγματικότητα τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την υλοποίηση στόχων που έχουν να κάνουν με σπίτια, ρούχα, αμάξια, ύλη. Κάθε αδυναμία απόχτησης τους οδηγεί στην αίσθηση της αποτυχίας και του ανεκπλήρωτου. Πόσο όμως είμαστε ύλη;…

Continue reading
Martha's Alley

Απαρχή και προκατάληψη

από την Μάρθα Πατλάκουτζα Μια λέξη που καθορίζει τις σκέψεις σου, τις ενέργειές σου, εσένα τον ίδιο. Πόσες φορές αναρωτήθηκες αν μέσα σου δε ζει εκείνος ο σκοτεινός δράκος που αποφασίζει για σένα, πριν από σένα, δίχως λογική κι επιχειρηματολογία. Γεννήθηκε από τους φόβους σου, από όσα μισείς, περιφρονείς, απεχθάνεσαι….

Continue reading
Martha's Alley

Ο έρωτας της μνήμης

από την Μάρθα Πατλακουτζά. Κοιτώντας το άλμπουμ με τις παλιές φωτογραφίες, ψάχνεις να βρεις τον χρόνο που πέρασε. Να τον αγγίξεις, να τον φυλακίσεις, να τον εμποδίσεις να συνεχίσει τη φθορά του. Θυμάσαι κάθε Πάσχα που σου αγόραζαν ένα και μοναδικό φορεματάκι τη χρονιά, θυμάσαι που τη χαρά για το…

Continue reading