Category

Literature

Literature

Jo Nesbo: «Θέλω να κατανοήσω το ακατανόητο»

 Γεννημένος το 1960 στο Όσλο, ο Γιο Νέσμπο (Jo Nesbo) χρημάτισε, προτού γίνει αστυνομικός συγγραφέας παγκόσμιας εμβέλειας, ποδοσφαιριστής, χρηματιστής και ροκ σταρ. Είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία της «Νυχτερίδας», της πρώτης περιπέτειας του ντετέκτιβ του Χάρι Χόλε, και ενώ στις κινηματογραφικές αίθουσες προβάλλεται αυτές τις ημέρες η ταινία «Ο χιονάνθρωπος», που…

Continue reading
Literature

Σκόνη

από τον Θανάση Γκατζόπουλο. Σκόνη τα συναισθήματα. Ξέρεις  να τα στριγμώνεις κάτω από το χαλί. Στολίζεις το πρόσωπο σου με ένα ψεύτικο χαμόγελο-χαλάκι και το πλασάρεις στους έξω. Ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα μπορούν να δουν κάτω από το χαλί σου. Η λίθη και ο χρόνος είναι σύμμαχοι σου να αγνοήσεις…

Continue reading
Literature

Η Σονάτα του Σεληνόφωτος-Γιάννης Ρίτσος

Θα καθίσουμε λίγο στο πεζούλι, πάνω στο ύψωμα, κι όπως θα μας φυσάει ο ανοιξιάτικος αέρας μπορεί να φαντάζουμε κιόλας πως θα πετάξουμε, γιατί, πολλές φορές, και τώρα ακόμη, ακούω το θόρυβο του φουστανιού μου, σαν το θόρυβο δυο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν, κι όταν κλείνεσαι μέσα σ’ αυτόν τον…

Continue reading
Between The Lines, Literature

Στέφανος Δάνδολος: «Ως λαός ήμασταν πάντοτε τα κακομαθημένα παιδιά της ιστορίας»

  από την Άρια Σωκράτους. Ο Στέφανος Δάνδολος είναι ένας από τους πιο υποσχόμενους και ποιοτικούς συγγραφείς της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Έχοντας στο ενεργητικό του δέκα λογοτεχνικά έργα, την συμπερίληψη του το 2008 ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Παγκόσμια Ανθολογία Νέων Συγγραφέων με αφορμή το Young Writers World Festival, που…

Continue reading
Literature

Άνοιξη-Κώστας Καρυωτάκης

Έτσι τους βλέπω εγώ τους κήπους. Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία. Βυθίζει κάποια μυγδαλιά το ανθοχαμόγελό της στου βάλτου το θολό νερό. Και η θύμηση της νιότης παλεύει τόσο θλιβερά την άρρωστη ακακία… Εξύπνησε μια κρύα πνοή μες στη σπασμένη σέρα, όπου τα ρόδα είναι νεκρά και…

Continue reading
Literature

Η ξανθούλα-Διονύσιος Σολωμός

Την είδα την ξανθούλα, την είδα `ψες αργά που εμπήκε στη βαρκούλα να πάει στην ξενιτιά. Εφούσκωνε τ’ αέρι λευκότατα πανιά ωσάν το περιστέρι που απλώνει τα φτερά. Εστέκονταν οι φίλοι με λύπη με χαρά κι αυτή με το μαντίλι τους αποχαιρετά. Και το χαιρετισμό της εστάθηκα να ειδώ, ως…

Continue reading
Literature

Η Βροχή του Ανδρέα Εμπειρίκου

Βαρύ το φέγγος και τα δέντρα δεν πιστεύω πως θ’ αρκέσουν Για να προφυλαχθούμε από την επικείμενη βροχή. Είναι τόσο κοντά που μύρισε καταβρεγμένη σκόνη μα κάτω από την τέντα κανείς δεν θα χρησιμοποιήσει τις καρέκλες, και κανείς δεν θα σταθή, Γιατί το ξέρουμε, θα γίνουν μούσκεμα σε λίγο, Τώρα…

Continue reading
Between The Lines, Literature

Παναγιώτης Δημητρόπουλος: “Γονιός είναι εκείνος που συνειδητά ζει για τα παιδιά του”

Συνέντευξη στην Άρια Σωκράτους. Ορισμένοι άνθρωποι κατορθώνουν να συνδυάζουν εκ διαμέτρου αντίθετες ιδιότητες με απόλυτη όμως επιτυχία. ΄Σε αυτή την κατηγορία συγκαταλέγεται και ο συγγραφέας παιδικών βιβλίων Παναγιώτης Δημητρόπουλος, ο οποίος ταυτοχρόνως υπηρετεί στον ελληνικό στρατό και φέρει το βαθμό του Αρχιλοχία, ενώ έχει βραβευτεί ουκ ολίγες φορές για την…

Continue reading
Carpe Librum, Literature

«A Hitchcock’s hint»

  από την Αναστασία Δημητροπούλου. Το να περιμένεις από τον κόσμο να σου φερθεί δίκαια επειδή τυγχάνεις αποδιοπομπαίος τράγος ενός δύσμορφου συνόλου, μοιάζει με το να περιμένεις να μη σου επιτεθεί ο ταύρος με όλο του το μένος επειδή είσαι χορτοφάγος . Κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο. Κόντρα στην ιδιοσυγκρασία και…

Continue reading