Category

Carpe Librum

Είμαι η Αναστασία Δημητροπούλου, απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, κι έχω γεννηθεί στις 27 Μαρτίου 1993. Ασχολούμαι με τις παρουσιάσεις λογοτεχνικών έργων, τη Μετάφραση, την Κριτική της Λογοτεχνίας και την συγγραφή. Μιλώ Αγγλικά, Γαλλικά, Φινλανδικά και παραδίδω μαθήματα Αρχαίων σε μαθητές Γυμνασίου. Τον ελεύθερο χρόνο μου τον αφιερώνω στη φωτογραφία, το τέννις και την ανάγνωση.

Στη στήλη μου Carpe Librum, θα συναντήσετε σκέψεις μου όσον αφορά στην Κλασική Λογοτεχνία, μες στην οποία κοιμούνται θησαυροί, που τόσο οι μεταγενέστεροι δημιουργοί όσο και οι αναγνώστες, οφείλουν να «αδράχνουν» και να αξιοποιούν, αντιστικτικά με ένα ανάλογο παθιασμένο Carpe Diem.

Carpe Librum

Ιεραποστολική Στάση

από την Αναστασία Δημητροπούλου. Πολλοί ρωτούν ποιό είναι το νόημα του να προσπαθείς να διορθώσεις έναν κόσμο, στον οποίο είμαστε για τόσο λίγο. Ίσως είναι οι ίδιοι που αγνοούν ότι το κακό προέρχεται όχι από την ατομική αλλά από τη συλλογική συμπεριφορά της ανθρωπότητας, και εκείνοι που παραμένουν δημιουργήματα της…

Continue reading
Carpe Librum

Για πάντα και μια μέρα

από την Αναστασία Δημητροπούλου. Αν κάποια στιγμή την σταματούσαν στο δρόμο και την ρωτούσαν για τις εμπειρίες της στον έρωτα, δεν θα μασούσε τα λόγια της. Θα παρομοίαζε τον εαυτό της με γατάκι που απλώθηκε φαρδύ πλατύ μπρος σ’ αναμμένο τζάκι, και σαν καλόμαθε στη ζέστη κι έκλεισε τα μάτια,…

Continue reading
Carpe Librum

“Στην Πάτρα που τόσο αγάπησα”

 από την Αναστασία Δημητροπούλου. «Με ποδοπάτησαν μέχρι να καταφέρω να το σκάσω από το ρημαγμένο κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας. Η μύτη μου είχε ανοίξει. Καυτή και αλατισμένη η γεύση του αίματος πάνω στα χείλη μου. Το δεξί μου χέρι επίσης πονούσε φριχτά. Στην προσπάθειά του ένας ηλικιωμένος να διατηρήσει την…

Continue reading
Carpe Librum

“Το κορίτσι της Disco”

από την Αναστασία Δημητροπούλου Συναισθηματικό ολίσθημα θα πει δυο ακατάλληλες, αλλά απολύτως συμβατές μεταξύ τους καρδιές, να παίζουν μια παρτίδα πόκερ. Μέχρι να πέσουν στο τραπέζι τα καλύτερα χαρτιά, οι κινήσεις είναι απλές: βλέμματα που σε αποπλανούν στο ημίφως, δάχτυλα που το σύμπαν τα θέλει όλως «τυχαίως» μπλεγμένα, και χείλη…

Continue reading
Carpe Librum

“Μελίνα”

  από την Αναστασία Δημητροπούλου. Αν ανακάλυψα κάτι σήμερα, αυτή είναι η αδυναμία μου να κοιτάζω κάποιους ανθρώπους στα μάτια. Εσύ, να ξέρεις, με βοήθησες να αντιληφθώ τούτη τη λιπόψυχη πλευρά του εαυτού μου. Δεν σου θυμώνω που με ξεμπρόστιασες, αλλά είναι δικαίωμά μου, πιστεύω, να μην εννοώ να συνειδητοποιήσω…

Continue reading
Carpe Librum

“Το τατουάζ”

από την Αναστασία Δημητροπούλου. Τριάντα χρόνια και βάλε, παραθερίζαμε στο ίδιο νησί και το προσωπικό μου πρόγραμμα είχε πάντα την ίδια αφετηρία: στις έξι παρά δέκα έψηνα τον καθιερωμένο μου ελληνικό με ‘κείνες τις επιδέξιες φουσκάλες για τις οποίες καμάρωνα, και στο δρόμο για το μπαλκόνι ήδη ένα από τα…

Continue reading
Carpe Librum

«Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή»

από την Αναστασία Δημητροπούλου. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη για ποικιλία στον έρωτα εκεί όπου καθετί άλλο βάλλεται από την ίδια του την στατικότητα, τεράστιο ρίσκο εκεί όπου κανείς αντιλαμβάνεται πως τα μαθήματα δεν είναι για να δίνονται, αλλά για να παίρνονται, και αιώνιο ζήτημα στους πειρασμούς η πιθανότητα να μην έχεις…

Continue reading
Carpe Librum

Πτώση

  από την Αναστασία Δημητροπούλου. Ό,τι είναι παρελθόν, είναι πάντα πρόλογος. Και αυτή δεν είναι απλώς μια εύστοχη διαπίστωση του πνευματικού πατέρα των Ρωμαίου και Ιουλίετας, Άμλετ, Οθέλλου και Βασιλιά Ληρ, αλλά το αγαπημένο γεωμετρικό σχήμα της ίδιας της ζωής, ο κύκλος. Η αιτία και το αποτέλεσμα. Οι επιλογές, οι…

Continue reading
Carpe Librum, Memories and Thoughts

Μια κουταλιά μέλι

  από την Αναστασία Δημητροπούλου. Τι είναι εκείνο που δεν κοστίζει τίποτα και αγοράζει τα πάντα; Εκείνο που όταν διαιρείται, την ίδια στιγμή πολλαπλασιάζεται; Εκείνο που διαχωρίζει τους αριστοκράτες από τους πληβείους του συναισθήματος; Εκείνο που μοιάζει με το φθηνότερο δώρο, αλλά θα αποτελεί ες αεί το πιο σπουδαίο; Εκείνο…

Continue reading
Carpe Librum, Memories and Thoughts

«Plauidite, amici, comedia finita est!»

  από την Αναστασία Δημητροπούλου. Αν δεν είσαι σίγουρος και έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε μια αμύητη στον έρωτα γυναίκα, και ένα τσιγάρο, μη σκεφτείς το παραμικρό. Διάλεξε καλύτερα το τσιγάρο. Το πετάς εύκολα οπουδήποτε και δεν κινδυνεύεις να σε στοιχειώσουν μάτια που σαν ξέχειλη στέρνα, θα χύσουν δάκρυα πικρίας…

Continue reading