Από την Λίλιαν Σίμου

 

Αφροδίτη, ο πλανήτης της Αγάπης, των συναισθημάτων και της έκφρασης, είναι το στοιχείο που αναζητά την αρμονία σε ένα περιβάλλον που αντιτίθεται συχνά στο ωραίο, το εκλεπτυσμένο και το ευγενικό.

Στον αστρολογικό χάρτη υπογραμμίζει τον τρόπο με τον οποίο εισπράττουμε και προσφέρουμε αγάπη. Η αγάπη είναι ένα καταλυτικό συναίσθημα, όποιος το στερήθηκε το αναζητά και όποιος το έχει γευτεί δεν μπορεί να επιβιώσει δίχως αυτό.

Με οδηγό την Αφροδίτη- Αγάπη, ξεκινά το ταξίδι της δημιουργίας μας, της αυτό-έκφρασής μας, της ανάπτυξης και των απολαβών μας. Η Αγάπη αξίζει κάθε προσφορά, αφοσίωση, θυσία… Όταν αγαπάμε βαθιά και αληθινά, όλα φαίνονται δυνατά!

Ο Κρόνος είναι η στιβαρή αξία.  Είναι τα όρια και ο περιορισμός, αλλά και η σύνεση και η αξιολόγηση.

Με την Αφροδίτη συνδέονται ως έννοιες στο ζώδιο του Ζυγού, όπου όλα ζυγίζονται, όλα κρίνονται, όλα αξιολογούνται ή αξιοποιούνται. Ωστόσο, σαν συμβολισμός, δεν είναι εύκολος ο συνδυασμός τους.

 

  • Η Αφροδίτη επιζητά να απλωθεί, να αρέσει – Ο Κρόνος επιζητά την αυστηρή γραμμή.
  • Η Αφροδίτη έχει το απαλό χάδι – Ο Κρόνος έχει την τραχιά όψη.
  • Η Αφροδίτη μιλά για συναίσθημα – Ο Κρόνος επιτάσσει το καθήκον.
  • Η Αφροδίτη προσφέρει τα δώρα – Ο Κρόνος κρίνει την αξία τους.
  • Η Αφροδίτη είναι η ομορφιά της φυσικής ζωής – Ο Κρόνος είναι το καρμικό μονοπάτι της.

 

Ο συνδυασμός τους σε ένα ωροσκόπιο είναι αρκετά δύσκολος και το μάθημα ζωής εισπράττεται μέσα από επίπονες διαδρομές.

 

Συναισθήματα καταπιεσμένα βγαίνουν στην επιφάνεια και αναζητάται δικαίωση. Ό,τι έχει ανασταλεί, περιοριστεί, εμποδιστεί, παρουσιάζεται απαιτητικό και διεκδικητικό, για να το επεξεργαστούμε. Αντιλαμβανόμαστε σε ποιο βαθμό υπήρξαμε ανεπαρκείς στην αισθηματική ή στην δημιουργική μας ζωή. Αλλά και πόσες φορές αδικηθήκαμε ή αδικήσαμε.

Η επιλογή στην αγάπη και στον έρωτα, βαθμολογείται και μάλιστα αρκετά αυστηρά. Μπορεί να αισθανθούμε άτυχοι στον τομέα αυτό, ή πως δεν αγαπηθήκαμε αρκετά. Ίσως όμως ανακαλύψουμε πως κι εμείς δεν επιτρέψαμε στον άνθρωπο που μας ενδιαφέρει να μας αγγίξει ουσιαστικά.

Τα δώρα που παίρνουμε ή δίνουμε, είναι πηγή δύναμης ή αδυναμίας, ανάλογα με το πόσο γεμίζουν τα συναισθηματικά κενά μας. Τα κενά αυτά μπορεί να μοιάζουν με ερημικό τοπίο.

Όταν οι σχέσεις δεν αξίζουν, τότε παγώνουν και δεν έχουν διάρκεια. Όταν αντέξουν σε δοκιμασίες και έχουν ουσία, τότε διαρκούν παρά τα εμπόδια, για πολλά χρόνια.

Χρειάζεται να «δουλέψουμε» πάνω στην δειλία, στην ατολμία, στην ψυχρότητα, στην διστακτικότητα για έναν έρωτα ή για εκείνους που αγαπάμε.  Κι αυτό γιατί ενδέχεται όταν η σχέση θα έχει διακοπεί, να αντιληφθούμε εκ των υστέρων, το πόσο σημαντική υπήρξε για μας!

Και φυσικά, η όψη αυτή είναι η όψη του αδέκαστου κριτή σε ό,τι πράττουμε και στην συμπεριφορά προς τους ανθρώπους που μας ενδιαφέρουν, καθώς δεν υπάρχει περίπτωση να μην ανταποδώσει το Σύμπαν, την συμπεριφορά μας.

 

Please follow and like us:

Comments

comments