από την Άννα Ρέμπελου.

Φοβάμαι πως πολλές γενιές εδώ στην Ελλάδα έχουμε μεγαλώσει εστιάζοντας πάντα σε αυτό που λείπει. Σε αυτό που δεν είναι αρκετό. Σε αυτό που είναι αρνητικό πάνω στον άλλο ή στην όποια κατάσταση. Δεν φταίμε πάντα εμείς. Έτσι μας μεγάλωσαν και οι λόγοι είναι πάρα πολλοί. Σε αυτό που φταίμε είναι ότι το αναπαράγουμε συνεχώς. Μήπως να αλλάξουμε τρόπο για να βρούμε την χαρά μας; Καλύτερα να δώσω ένα παράδειγμα.

44χρονη γυναίκα βγαίνει στην σύνταξη. Είχε συμπληρώσει τα χρόνια εργασίας που απαιτούνταν στον Δημόσιο τομέα και μπορούσε να το κάνει. Όμως, περίμενε περισσότερα λεφτά. Τα 1000 και κάτι, ευρώ, τα έβλεπε λίγα την ίδια στιγμή που είχαν στείλει τον σύζυγό της στο εξωτερικό για δυο χρόνια με διπλές αποδοχές (ένας μισθός στην Ελλάδα και ένας στο εξωτερικό). Η ίδια γυναίκα ευλογήθηκε με έναν καλό σύντροφο και δυο παιδιά. Από την πρώτη στιγμή είχε την βοήθεια των γονιών της. Πήρε άδεια ενός έτους για το μεγάλωμα του κάθε παιδιού της και δεν αγχώθηκε ποτέ για το πώς θα επέστρεφε στην εργασία της και το που θα την τοποθετούσαν μετά. Και όμως, κάθε φορά παραπονούνταν ότι η μητέρα της δεν βοηθούσε αρκετά,  για την ζωηράδα του ενός εκ των δυο παιδιών της, για…, για…… Αυτή η γυναίκα δεν εκτίμησε τις χάρες που της δόθηκαν. Δεν μπορεί να δει τις ευλογίες της ζωής της. Με άλλα λόγια, δεν γνωρίζει τι θα πει ευγνωμοσύνη. Αυτή η γυναίκα πάντα θα κλαίγεται και δεν θα καταλάβει τίποτα εν τέλει από το θαύμα της ζωής.

Η ευγνωμοσύνη είναι στάση ζωής. Και ως στάση ζωής, είναι ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα. Τα πολυτιμότερα! Αυτή η πρώτη συνειδητοποίηση για εμένα ήρθε με ένα όχι ευχάριστο γεγονός. Συνέβη για πρώτη φορά το 1999 με εκείνους τους σεισμούς που ταρακούνησαν τότε άγρια όλη την Αττική. Όταν έτσι ξαφνικά, ένα μεσημέρι, χάθηκαν κάποιοι άνθρωποι. Πολλοί από εμάς νομίζουν ότι μπορούν να δαμάσουν την φύση και αναπαύονται στην ψευδαίσθηση μιας παντοδυναμίας. Μια ψευδαίσθηση που αρκεί ένας σεισμός ή ένα άλλο δραματικό φυσικό φαινόμενο για να σπάσει αυτοστιγμή σε χίλια κομμάτια. Η δεύτερη συνειδητοποίηση ήρθε όταν χάθηκαν ξαφνικά κάποιοι αγαπημένοι άνθρωποι.

Ευγνωμοσύνη είναι όταν συνειδητοποιείς ότι τα δεδομένα που έχεις στο μυαλό σου, δεν είναι δεδομένα. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Όταν σταματάς να δεις που βρίσκεσαι. Που είσαι και τι έχεις. Όταν αρχίζεις να απολαμβάνεις αυτό που έχεις και όταν σταματάς να κυνηγάς αυτό που δεν έχεις –κυρίως υλικά αγαθά- και που νόμιζες ότι αποκτώντας το θα ήσουν χαρούμενος.  Η βάση μιας κοινωνίας και μιας οικονομίας καταναλωτισμού που η κρίση ήρθε να την διαλύσει για να πάμε ακόμα πιο βαθιά σε αυτό που λέμε ευγνωμοσύνη.

Ευγνωμοσύνη: το αίσθημα του ευγνώμονος.

Ευγνώμων <ευ + γνώμων < γιγνώσκω (γνωρίζω) : αυτός που αναγνωρίζει και συναισθάνεται την χάρη που του έχει δοθεί. Αυτός που θέλει να ανταποδώσει αυτή την χάρη.

Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι οι χάρες που μας δίνονται δεν είναι πάντα από άλλους ανθρώπους. Το δώρο της ζωής, το δώρο της υγείας είναι μια θεία χάρη. Το εκτιμούμε ή όχι; Το δώρο μιας όμορφης οικογένειας είναι επίσης μια θεία χάρη. Ακόμα και τα δώρα των δυσκολιών είναι θείες χάρες. Γιατί η δυσκολία σε ενεργοποιεί για να βρεις τις βαθιές θείες χάρες και ταλέντα που είναι κρυμμένα μέσα σου. Μέσα στην καθημερινότητα και την τρέλα της ποιος σταματά να μετρήσει τις χάρες που του έχουν δοθεί; Ναι, είναι δύσκολο αλλά τελικά αρχίζω και πιστεύω ότι είναι απλώς θέμα εξάσκησης που σημαίνει ότι χρειάζεται χρόνο και λίγη προσπάθεια για να εδραιωθεί η ευγνωμοσύνη ως στάση ζωής. Μια διαφορετική στάση ζωής.

Η ευγνωμοσύνη ως συνήθεια αποτελεί ένα φυσικό φάρμακο. Δεν σε κάνει μόνο χαρούμενο αλλά στην ουσία σου επιτρέπει να πετύχεις τους πραγματικούς  σου στόχους. Ενδυναμώνει τις σχέσεις, βελτιώνει την υγεία και οδηγεί σε μια παραγωγική και δημιουργική ζωή. Δίνει κίνητρο.

  1. Η ευγνωμοσύνη πολεμά το άγχος

Σχεδόν όλοι συμφωνούν πως το άγχος ευθύνεται για τις περισσότερες ασθένειες. Σημαντική μερίδα ειδικών δε, υπογραμμίζει πως το χρόνιο στρες οδηγεί συχνά σε καρκίνους. Η καθηγήτρια Κάρολιν Γιουσέφ Μόργκαν του αμερικανικού Πανεπιστημίου Bellevue επιμένει πως η ευγνωμοσύνη είναι το καλύτερο αντίδοτο στο εργασιακό άγχος. Όταν οι άνθρωποι εξασκούνται στην ευγνωμοσύνη μαθαίνουν να βλέπουν το θετικό σε κάθε πρόκληση και την αντιμετωπίζουν κατά μέτωπο.

  1. Η ευγνωμοσύνη βελτιώνει τον ύπνο

Μελέτη που έγινε το 2016 συμπεραίνει ότι η ευγνωμοσύνη ρίχνει την πίεση του αίματος και συμβάλει στον καλύτερο ύπνο. Οτιδήποτε βελτιώνει τον ύπνο μας, βελτιώνει και την ποιότητα της ζωής μας.

  1. Η ευγνωμοσύνη κάνει πιο εύκολες τις σχέσεις

Δεν υπάρχει αμφιβολία. Οι καλές ανθρώπινες σχέσεις αποτελούν βασικό παράγοντα ευτυχίας και χαράς ενός ανθρώπου. Η ευγνωμοσύνη ενδυναμώνει τις σχέσεις και επιτρέπει το άνοιγμα των ανθρώπων σε νέες φιλίες.

  1. Η ευγνωμοσύνη επανασυνδέει τον εγκέφαλο

Υπάρχει μια φράση που έχει ως εξής: «οι νευρώνες που ενεργοποιούνται μαζί, συνδέονται μαζί». Όσο πιο δυνατές οι «οδοί» του ανθρώπινου εγκεφάλου, κατά την σύγχρονη νευροεπιστήμη, τόσο πιο εύκολη η πρόσβασή τους. Η ευγνωμοσύνη ενεργοποιεί κομμάτια του εγκεφαλικού φλοιού επιτρέποντας την επεξεργασία των συναισθημάτων με θετικό τρόπο.

Απόψε, λίγο πριν αφεθείτε στην αγκαλιά του Μορφέα, γράψτε σε ένα χαρτί ή σκεφτείτε από μέσα σας τουλάχιστον πέντε πράγματα, καταστάσεις ή ανθρώπους για τα οποία είστε ευγνώμονες. Και την επόμενη μέρα, σκεφτείτε άλλα πέντε κ.ο.κ. Κάθε φορά μετά από αυτό, πείτε μέσα από την καρδιά σας ένα « Ευχαριστώ Θεέ μου». Και ξέρετε κάτι; Θα νιώσετε μια ανακούφιση, μια χαρά και μια γαλήνη που όμοιά της δεν υπάρχει!

http://annastories.gr/efcharisto-thee-mou/

Please follow and like us:

Comments

comments