Το κλίμα μέσα στην τάξη είναι χαλαρό.

Ο συνήθως αυστηρός και σκυθρωπός δάσκαλος, κάθεται χαλαρός στην έδρα του και βοηθάει τα παιδιά, τους μαθητές του, με τον Χριστουγεννιάτικο στολισμό της τάξης.

Τελευταία τάξη και αντίστοιχα, τελευταία χρονιά του Δημοτικού. Από του χρόνου στο Γυμνάσιο…

Τελευταία χρονιά που θεωρείσαι «παιδί». Από του χρόνου θα μπεις στην ευθεία για την εφηβεία!..

Σα να το ξέραμε, σα να αντιλαμβανόμασταν το τέλος της παιδικότητας μας, προσπαθούσαμε να πάρουμε βαθιές ανάσες από το τέλος της εποχής της αθωότητας.
Της εποχής του «ακαταλόγιστου»..

Συμμετείχαμε εκείνη την ημέρα στη διαδικασία του στολισμού της τάξης μας.
Σε…. όλη τη γραμμή παραγωγής.
Από την προμήθεια από το γνωστότερο βιβλιοπωλείο της περιοχής, του εορταστικού χαρτιού, αυτού, με τη γυαλιστερή επιφάνεια, με τα έντονα κόκκινα, πράσινα μπλε χρώματα, πάνω στο οποίο σχεδιάζαμε και μετά με ψαλίδι, το κόβαμε σε σχήματα αστεριών, μάγων και άλλα τέτοια εορταστικά και Χριστουγεννιάτικα.

Αυτή ήταν η αρχή της τελικής ευθείας προς αυτό που αντιλαμβανόμασταν ως την «απόλαυση των Χριστουγέννων».
Σειρά είχαν άλλες δραστηριότητες που εντάσσονταν σε αυτή την απόλαυση.

Από τις απογευματινές βόλτες στα μαγαζιά, μόνο και μόνο για να χορτάσει το μάτι μας από όμορφες γιορτινές εικόνες.

Εικόνες καταστημάτων με στολισμένες βιτρίνες, ανθρώπους με ψώνια στα χέρια και συνήθως, χαμογελαστούς.

Την βόλτα στο Κέντρο, που ήταν ακόμα περισσότερο φορτωμένο με όμορφες εικόνες και το, σχεδόν, απαραίτητο πέρασμα από το «ΜΙΝΙΟΝ», προτού το κάψουν οι κομπλεξικοί λεχρίτες, όπου εκεί, οι απαίδευτες παιδικές μας αισθήσεις πλημμύριζαν από εικόνες και αισθήσεις!

Σειρά σπίτι, είχε η τηλεόραση.

Την περίοδο των εορτών, σε μία εποχή όπου υπήρχαν δύο όλα κι’ όλα τηλεοπτικά κανάλια (ντάξει, υπήρχε και η ΕΡΤ 3), το πρόγραμμα ήταν γεμάτο καθημερινά από αντίστοιχες ταινίες.
Όλοι, μικροί και μεγάλοι, σχεδόν μετράγαμε αντίστροφη μέτρηση για το Χριστουγεννιάτικο και Πρωτοχρονιάτικο σόου της ΕΡΤ. Τις περισσότερες φορές οι παρέες μαζεύονταν σε σπίτια, έτρωγαν και έπιναν μέχρι τελικής πτώσεως και σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, υπήρχε ακόμα και φορητή ρουλέτα!

Ήταν η τέλεια εποχή για να είσαι παιδί.

Ακόμα δεν υπήρχε ο σημερινός ωκεανός εικόνων και ερεθισμάτων. Ακόμα οι αισθήσεις μας ήταν παρθένες. Οι εικόνες ευμάρειας των μεγάλων, προσέφεραν και στα παιδιά χαρά!

Χαρά και ελπίδα. Ελπίδα πως έρχεται ένα καλύτερο αύριο. Πως κάποτε θα μεγαλώσουμε και εμείς και θα κάνουμε αυτά που κάνουν οι μεγάλοι!
Μόνο που εμείς θα τα κάνουμε καλύτερα!..

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα είναι η μεγαλύτερη και σκοτεινότερη νύχτα του χρόνου. Λίγο μετά τα Χριστούγεννα, αρχίζει λίγο λίγο, δευτερόλεπτο το δευτερόλεπτο, λεπτό το λεπτό, να μεγαλώνει η μέρα και οι μέρες να γίνονται ολοένα και μεγαλύτερες.

Το φως, σταδιακά επιβάλλεται του σκότους, μέχρι την τελική του επικράτηση!

Τα Χριστούγεννα είναι για όλους! Ακόμα και για αυτούς που δεν πιστεύουν σε αυτά!
Είναι η εποχή της ελπίδας και της υπόσχεσης ενός καλύτερου μέλλοντος!

 

Ας τα απολαύσουμε και ας γίνουμε αυτές τις μέρες, λίγο περισσότερο παιδιά!

Please follow and like us:

Comments

comments