Τον κοιτάω. Τον παρατηρώ..

 

Αυτόν και όλους τους…. συντρόφους του, όπως αποκαλούνται μεταξύ τους!..

 

Ένα κοπάδι, νεαρών κυρίως, ατόμων, εκεί γύρω στα 18 – 20κάτι τους.

 

Με τα φυλλάδια που μοιράζουν, κάτω από τις άπλυτες και τριχωτές (οι κοπέλες) μασχάλες τους, τα οποία φυλλάδια δηλώνουν φωναχτά την ιδεολογία τους!

 

Στα μάτια τους φαίνεται η ελπίδα και η πίστη, πως η ιδεολογία της οποίας είναι φορείς, μπορεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο. Ομορφότερο..

 

Ο τότε δωδεκάχρονος και περίεργος για τα πάντα, εαυτός μου, ήθελε να τους ακούσει. Να μάθει περί τίνος πρόκειται ρε παιδί μου!

Ξάφνου όμως, με διαπέρασε μία λογική σκέψη! Ένας συνειρμός..

 

«Ρε», σκέφτηκα, «αυτοί δε μπορούν να περιποιηθούν και να ομορφύνουν τους εαυτούς τους, θα τα καταφέρουν με όλο τον κόσμο;! Που πάτε ρε καραμήτροι;!»

 

Κάπως έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες, έληξε η…. επαναστατική μου πορεία, προς την κατάλυση της κατεστημένης Αστικής Κοινωνίας (ή κάπως έτσι, τέλος πάντων!)

 

Στην πορεία των δεκαετιών έκτοτε, είδα διάφορους… φορείς, σωτήριων ιδεολογιών και πρακτικών.

 

Πολλοί διαμετρικά αντίθετοι με την παρέα της αρχής του κειμένου. Υπερβολικά περιποιημένοι και επιτηδευμένα «όμορφοι» και άρα … άσχημοι..

 

Όλοι τους εξωράιζαν τις θεωρίες τους και προσπαθούσαν να πείσουν τους υπόλοιπους, παρουσιάζοντας μια όσο το δυνατόν περισσότερο καλή εικόνα, για το μέλλον της κοινωνίας, αν εφαρμόζονταν οι θεωρίες τους!

 

Όλοι τους προέβαλαν μόνο τις όμορφες πλευρές..

 

Ακόμα και οι άπλυτοι! Παρουσίαζαν την τέλεια αταξική κοινωνία, που όλοι είναι αγαπημένοι και μονιασμένοι! (κανά τρίο θα παίξει σύντροφοι;!)

 

Η ομορφιά είναι το ζητούμενο!

 

Όχι η εξωραϊσμένη, φτιαχτή ομορφιά, που «μυρίζει» ναρκισσισμό.

Μιλάμε για τη γνήσια ομορφιά!

 

Αυτή που βγαίνει από το βαθύτερο είναι μας!

Αυτή την ομορφιά, που εκπέμπει ο καθένας μόνος του..

 

Αυτή την ομορφιά, που είναι μεταδοτική!

 

Είναι όμορφο το σπίτι που σχεδιάστηκε με φαντασία και γούστο. Ομορφότερο όμως, είναι το σπίτι που διατηρείται με αγάπη και ευγνωμοσύνη!

 

Τι να τις κάνεις τις ντιζαϊνάτες γλάστρες, όταν τα λουλούδια μαραίνονται από έλλειψη αγάπης;

Ο Τενεκές, που πριν είχε τυρί και τώρα έγινε γλάστρα, θα θρέψει τα ομορφότερα λουλούδια, αν έχει δημιουργηθεί με αγάπη!

 

Καλή η Μερσεντεδάρα με το δερμάτινο σαλόνι και τα διακόσια άλογα. Αν όμως σε «οδηγεί», αντί να την οδηγείς, τότε ο παππούς με το καλοδιατηρημένο, καλογυαλισμένο φιατάκι, που απολαμβάνει τη βόλτα του, θα σου πάρει τα σώβρακα και άμα λάχει και την κυλόττα (της), στη σύγκριση ομορφιάς και γοητείας!..

 

Μία είναι λοιπόν η λύση!

 

Να γίνουμε όμορφοι..

 

Όμορφοι εντός μας και άρα, όμορφοι εκτός μας..

Please follow and like us:

Comments

comments