Παραμονή Πρωτοχρονιάς και οι λίστες με τις αποφάσεις και του στόχους για τη νέα χρονιά, είτε γραπτά είτε μέσα στο μυαλό μας, ετοιμάζονται.

 

Θα χάσω δέκα κιλά. Θα σταματήσω το κάπνισμα. Θα τρώω υγιεινά. Θα πάω γυμναστήριο. Θα κάνω αποταμίευση. Θα έχω το σπίτι τακτοποιημένο όλο το χρόνο. Θα ελέγχω το θυμό μου. Θα έχω μεγαλύτερη κοινωνική ζωή. Θα πετάξω ό,τι δε χρειάζομαι. Θα είμαι συνεπής στις επαγγελματικές υποχρεώσεις μου. Θα έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση. Δε θα λέω συνέχεια ναι. Θα διαβάσω πολλά βιβλία.

Και η λίστα συνεχίζεται…………..

 

Τι είναι όμως αυτό που δε μας αφήνει να ολοκληρώσουμε τους στόχους μας? Τι γίνεται μετά από λίγες ημέρες που ερχόμαστε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα και διαπιστώνουμε ότι δε μπορούμε να τους πραγματοποιήσουμε?

 

Συνήθως κάθε Πρωτοχρονιά, κάθε πρώτη του μήνα, κάθε Δευτέρα, στην αρχή του καλοκαιριού, μετά το τέλος των γιορτών δεσμευόμαστε σε ένα στόχο που για εμάς θεωρείται σημαντικός. Αυτές οι ημερομηνίες σηματοδοτούν μία ευκαιρία για μία νέα αρχή, που όμως δε φτάνει για να γίνουν πράξη σημαντικές αλλαγές στη ζωή ενός ανθρώπου.

 

Μπορούμε να κάνουμε αυτόν το χρόνο διαφορετικό?

 

Συνήθως όταν παίρνουμε τέτοιες αποφάσεις σε χρονικές στιγμές όπως είναι η πρώτη ημέρα του χρόνου, στοχεύουμε σε αλλαγή στη συμπεριφορά μας και όχι σε αλλαγή της στάσης μας σε σχέση με τη συμπεριφορά μας. Όμως το τι πιστεύουμε, το πώς νιώθουμε και το πώς σκεπτόμαστε για πρόσωπα και καταστάσεις είναι το κίνητρο που κατευθύνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά μας. Επομένως, για να πετύχουμε οποιαδήποτε αλλαγή στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε δεν αρκεί μόνο να υπαγορεύσουμε στον εαυτό μας να το κάνει, αλλά πρέπει να δουλέψουμε με τον εαυτό μας, ώστε να αποδεχτεί πραγματικά αυτή την αλλαγή, η οποία ταιριάζει με τους στόχους που έχει βάλει στη ζωή του.

 

Ένα άλλο ερώτημα που πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας είναι εάν θέλουμε πραγματικά αυτές τις αλλαγές και τι σημαίνουν για τη ζωή μας?

Όσο παράδοξο και εάν ακούγεται, δεν είναι λίγες οι φορές που οραματιζόμαστε μία αλλαγή αλλά για κάποιο λόγο δεν τη θέλουμε. Για παράδειγμα μπορεί να στοχεύουμε να αποκτήσουμε λεφτά και παρόλο που προσπαθούμε δεν τα καταφέρνουμε. Δεν μπορούμε να οργανωθούμε στη δουλειά μας και συχνά απορούμε πως μπορούμε εμείς οι ίδιοι να σαμποτάρουμε την επίδοση μας. Αυτό γίνεται γιατί αυτός ο στόχος θα επιφέρει μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας, τις οποίες δεν είμαστε έτοιμοι να υποστηρίξουμε. Αρκετές γυναίκες κατάλαβαν μετά από χρόνια ψυχοθεραπείας ότι ένας από τους λόγους που δε φρόντιζαν τον εαυτό τους ήταν για να μην είναι ελκυστικές και ως εκ τούτου να γίνουν απειλή για τη διάλυση του γάμου τους. Τις θέλουμε λοιπόν πραγματικά αυτές τις αλλαγές και τι σημαίνουν αυτές για τη ζωή μας?

 

Μία άλλη αιτία που δεν υποστηρίζουμε τις αποφάσεις μας είναι ότι εξιδανικεύουμε πράγματα και καταστάσεις. Πιστεύουμε ότι το να εκπληρώσουμε ένα στόχο μας, όπως το να χάσουμε κάποια κιλά, θα μας δώσει και την ευτυχία. Υπάρχει όμως σοβαρή περίπτωση η ευτυχία για εμάς να μη κρύβεται πίσω από αυτόν τον στόχο, που αρκετά συχνά είναι δοσμένος από τους άλλους και όχι από εμάς τους ίδιους.

 

Αρκετές φορές οι άνθρωποι προσανατολίζονται σε σχέδια και στόχους και ξεχνάνε να ζήσουν το παρόν. Πιστεύουν ότι κάποιο μελλοντικό γεγονός θα φέρει την ευτυχία και περιμένοντας το, χάνουν το παρόν. Όταν θα χάσω δέκα κιλά, όταν θα τακτοποιήσω τα χρέη μου, όταν θα κάνω παιδί……..θα γίνω ευτυχισμένος. Ελπίδες και σχέδια με βάση ένα μελλοντικό γεγονός. Και επειδή περιμένουν από το μέλλον δεν επενδύουν στο εδώ και τώρα. Και έρχεται η απογοήτευση καθώς τα γεγονότα έχουν εξιδανικευτεί τόσο πολύ που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Μαθαίνουμε να μη ζούμε το παρόν και όταν το μέλλον γίνει παρόν, ετοιμαζόμαστε για καινούργιους μελλοντικούς στόχους.

 

Μπορούμε να αποδεχτούμε τον εαυτό μας ακόμη και εάν δεν καταφέρνει να μοιάσει στην ιδανική εικόνα που έχουμε πλάσει γι αυτόν. Θα χρειαστεί να αναθεωρήσουμε τις προσδοκίες μας και τα κριτήρια που έχουμε βάλει και να χωρέσουμε φωνές που μας λένε ότι ‘αξίζουμε αγάπη’ γι αυτό που ακριβώς είμαστε και όχι γι αυτό που πρέπει να γίνουμε.

 

Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κάθε αλλαγή είναι αποσταθεροποίηση από ένα γνωστό τρόπο συμπεριφοράς και χρειάζεται ένα διάστημα αποδόμησης του προηγούμενου τρόπου σκέψης και δράσης. Αυτή η διαδικασία επιφέρει αναστάτωση και ανασφάλεια, ακόμη και όταν πρόκειται για μία θετική αλλαγή στη ζωή μας.

Please follow and like us:

Comments

comments