Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή. Μόνο κάποια από τα ονόματα, ενδεχομένως, έχουν αλλάξει.

Ενδεχομένως

Πολλά χρόνια πριν λοιπόν, ήταν η Αθηνά.

Ένα 20χρονο πανέμορφο κορίτσι. Φίλη από κοινές παρέες, εκείνα τα χρόνια στη Ρόδο.

Δεν ήξερες τι να πρωτοθαυμάσεις στην Αθηνά. Το αψεγάδιαστο κορμί της με τα χυτά, σαν σμιλεμένα από γλύπτη, πόδια της, το όμορφο πρόσωπο της, την πλούσια, ολόμαυρη χαίτη της, ή τον χαρακτήρα της;!

Βλέπετε, αγαπητοί αναγνώστες, η Αθηνούλα μας (έτσι τη φωνάζαμε στην παρέα), ήταν ένα πολύ καλό παιδί, που, ανεξάρτητα από την εμφάνιση της, δεν είχε καβαλήσει κανένα καλάμι. Αλλοίμονο από κάτι μπάζα..

 

Απλά της Αθηνάς, της άρεσε να περνά καλά..

Ξενύχτια, πιώματα, γκομενιλίκια κλπ κλπ…

 

Μέχρι που η Αθηνούλα μας, κάποια χρόνια μετά, γνώρισε τον Δημήτρη. Αυτό ήταν!

Ερωτεύθηκε!

Ο Δημήτρης ήταν η ψυχή της παρέας.

Της κάθε παρέας! Ετοιμόλογος, έξυπνος, έπαιζε και μπουζούκι!..

Η Αθηνά λοιπόν, μπήκε στην τελική ευθεία, για να πραγματοποιήσει το όνειρό της…

Να παντρευτεί! Να κάνει το δικό της σπίτι!..

Ο Γάμος έγινε στην Αθήνα, μιας και ο γαμβρός (Δημήτρης) ήταν Αθηναίος. Αμέσως μετά τον γάμο, πήγαν, όπως το είχαν σχεδιάσει, να ζήσουν στη Ρόδο, στο Νησί της Αθηνάς.

Λίγους μήνες όμως μετά, άρχισαν να έρχονται τα άσχημα μαντάτα.

Όλα αφορούσαν τον Δημήτρη!

Μου τα έλεγε η Σοφία, που είχε συνεχή, καθημερινή επικοινωνία με Ρόδο και Αθηνά.

«Είναι τεμπέλης αυτός! Χρεώθηκαν να φτιάξουν το σπίτι τους, του βρίσκουν δουλειές και δεν πάει σε καμία!»

Τα άσχημα νέα για την τεμπελιά και το χαραμοφαηλίκι του Δημήτρη, συνέχιζαν να έρχονται!

«Σώγαμπρο» τον ανέβαζαν «κηφήνα» τον κατέβαζαν!

«Αιθεροβάμων» τον ξαν’ανέβαζαν «ουτοπικό» τον ξανακατέβαζαν…

«Δεν είναι νοικοκύρης αυτός! Δε θέλει να βρει μια δουλίτσα (σ.σ. «ίτσα-ιτσα»), να τακτοποιηθεί!»

Κρίμα! Στενοχώρια για την Αθηνά, που έμπλεξε με ένα τέτοιο, άχρηστο άτομο!

Αναπόφευκτα, ήρθαν και τα τελικά μαντάτα…

«Η Αθηνά κατέθεσε αίτηση διαζυγίου…»

 

Τέλος. Δεν είχα άλλη ενημέρωση για τον Δημήτρη..

 

Ώσπου 4 – 5 χρόνια αργότερα, ήρθε από Ρόδο η Μαρία.

Άρχισαν λοιπόν οι ερωτήσεις. «Ρε Μαρία, τι κάνει ο τάδε, η τάδε, αυτός, εκείνος, ο άλλος;!..».

Μέχρι που ήρθε η ερώτηση για εκείνο το κηφηναριό, τον Δημήτρη, που είχε παντρευτεί την Αθηνά..

«Ποιό κηφηναριό ρε;!», ήταν η απάντηση – παρατήρηση της Μαρίας!

«Έχει αλυσίδα καταστημάτων στη Ρόδο, τα τελευταία χρόνια και σκίζει! Κονομάει εκατομμύρια!»

 

Αιφνιδιασμός! Άρχισαν λοιπόν οι ερωτήσεις.

Οι ίδιοι, που λίγα χρόνια πριν, χαρακτήριζαν το Δημήτρη, με όλα τα πάρα πάνω, είχαν αλλάξει απόλυτα τους χαρακτηρισμούς!

«Το παιδί, δεν πήγαινε σε δουλειές που του έβρισκαν, γιατί το παιδί, ήταν πολύ επιλεκτικό με τις δουλειές του! Είχε στόχους το παιδί!…»

Ο Δημήτρης λοιπόν, από μαύρο πρόβατο, μεταλλάχτηκε σε ολόασπρο! Μόνο και μόνο, γιατί δεν ξεπούλησε τα όνειρα του…

Όλοι λοιπόν, αγαπάνε το Δημήτρη!

Άσε που πλέον, έχει βάλει άλλους να δουλεύουν και αυτός το’χει ρίξει στα ταξίδια και στις φιλανθρωπίες!

Είναι παράδειγμα λοιπόν ο Δημήτρης! Όχι προς αποφυγή! Από το άλλο!

Το προς μίμηση!!

Όσο για την Αθηνούλα;..

Α, ναι! Η Αθηνά..

Λίγο καιρό μετά την έκδοση του διαζυγίου, ξαναπαντρεύτηκε. Τον Τάσο..

Καλό παιδί ο Τάσος. Επίσης τον ξέραμε από τις παρέες στη Ρόδο. Υπάλληλος σε μία Δημόσια Υπηρεσία.

Ο μισθός, σταθερός, μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει. Νοικοκύρης..

Τους είδα τυχαία στο Μοναστηράκι, την Αθηνά και τον Τάσο, σε ένα ταξίδι που έκαναν στην Αθήνα.

Η Αθηνά μου μίλησε, εγώ δεν την γνώρισα. Είχε πάρει τουλάχιστον 50 κιλά και τα άλλοτε χυτά πόδια της, είχαν λυγίσει προς τα έξω από το βάρος.

Το κάποτε ζωντανό, όλο ζωή βλέμμα της, είχε την ησυχία της γαλήνης.

Ή της ήττας.

Εξαρτάται από τη γωνία ανάγνωσης…

Please follow and like us:

Comments

comments